İslam hukukunda şerî deliller hiyerarşisinde Kur'an-ı Ker'im'den sonra Peygamber Efendimiz'in hadisleri gelmektedir. Bu ehemmiyetinden ötürü İslâm âlimleri Resûlullah'tan rivayet edildiği bildirilen hadisleri en ince ayrıntısına kadar tetkik etmişlerdir. Sahabe döneminden itibaren sahifelere yazılan hadisler, hicri II. asırdan itibaren hacimli eserler olarak telif ve tasnif edilmeye başlanmıştır. Çok çeşitli ve zahmetli hadis toplama faaliyetlerinin ardından pek çok hadis kitabı yazılmıştır. Bunların içinde, ehli- sünnet âlimlerince en sahih olma unvanı Ebû Abdillah Muhammed b. İsmâîl el-Buhârî ile elinizde çevirisi bulunan Ebu'l-Hüseyn Müslim b. el-Haccâc'ın "el-Câmiu's-Sahîh" adlı eserlerine verilmiştir. İmam Buhârî ve İmam Müslim'in Sahîh'lerinin mevcut hadis kitapları içinde en sahih olanları olarak kabul edilmesinin başlıca sebebi, onların hadis ilminde birer otorite olmaları, hadisleri seçmede ve tasnif etmede gösterdikleri metodolojik üslup ve gayretleridir. İmam Müslim'e ait bu Devamını Göster